Belangrijke informatie COVID-19/Coronavirus

Hoe gaan wij om met coronamaatregelen tijdens onze nascholingen?

Lees verder

Geaccrediteerd
Onafhankelijk
Beoordeeld met een 8

Onafhankelijke nascholing voor

zorgprofessionals

Van wijkverpleegkundige naar directeur naar wijkverpleegkundige

Van directeur naar wijkverpleegkundige

Als 21-jarige startte Marcel Garritsen (62) als wijkverpleegkundige. Na vijf jaar werd hij manager. De afgelopen veertien jaar was hij directeur van de Stichting Informele Zorg Twente. Na veertig jaar managen is hij nu weer wijkverpleegkundige. Met minder uren en minder verantwoordelijkheid. Móest hij stoppen? Nee, hij wílde stoppen. ‘Ik was een beetje klaar met managen en besturen en heb me de vraag gesteld waar ik me écht goed bij voel.’

Veel mensen in Nederland vinden zijn keuze bijzonder. Ook de redactie van het Algemeen Dagblad die hem meteen belde. Waarom een baan als directeur opgeven en weer als wijkverpleegkundige aan het werk?

Duurzaam inzetbaar
Het raakt aan een belangrijk onderwerp in de zorg: hoe blijf je als zorgprofessional duurzaam inzetbaar? Welke keuzes maak je om je werk in de zorg met plezier te kunnen blijven doen? ‘De gangbare mening is dat elke promotie een vooruitgang is’, zegt Garritsen. ‘Wees vooral eerlijk naar jezelf. Waar krijg je écht energie van? En hoe kun je dit organiseren? Als dit betekent dat je minder verantwoordelijkheid wil, dan is dat geen schande. Leidinggeven is niet meer waard dan met je handen aan het bed staan. In Amerika is het veel gewoner om op enig moment in je leven te kiezen voor minder verantwoordelijkheid. Na veertig jaar leidinggeven maak ik nu weer het verschil bij mensen thuis. Met directe praktische zorg. Daar ben ik hartstikke trots op.’

Essentie zorg hetzelfde
Garritsen kon zijn gevoel volgen, geld dwong hem niet tot bepaalde keuzes. ‘Daar ben ik blij om, niet iedereen kan dat. Ik ga nu verder waar ik veertig jaar geleden ben gestopt. De systemen binnen de zorg zijn veranderd: de materialen, de hulpmiddelen, de digitale mogelijkheden, de manier waarop cliënten hun keuzes maken, zelfsturende teams, ga zo maar door. Maar de essentie van de zorg is nog steeds hetzelfde, het gaat nog steeds om de zorg van de ene mens voor de ander.’

Leven lang leren
Garritsen was nog steeds BIG-geregistreerd. Dat maakte de keus gemakkelijker om weer als wijkverpleegkundige aan de slag te gaan. Ook als manager is hij zich blijven bijscholen. Hij verwacht zelfs voor de zomer in Engeland te promoveren op een onderzoek naar mantelzorg en dementie. ‘Een leven lang leren hoort gewoon bij je werk’, aldus Garritsen.

Trots
Hebben de eerste dagen in de wijk gebracht wat hij ervan verwachtte? Garritsen: ‘Ik was vanmorgen bij iemand die een kleine week bij haar zus op bezoek was. Dat kon geregeld worden omdat wij hier de thuiszorg over hebben genomen. Dat hebben we in Nederland goed geregeld, dat maakt me trots. Het leverde deze mevrouw en haar zus gouden momenten op. Daar heb ik mijn bijdrage aan kunnen leveren. Dat voelt goed, ik heb een goede keus gemaakt.’

Ben Tekstschrijver
www.bentekstschrijver.nl

Wilt u meer weten over hoe u uw eigen duurzame inzetbaarheid kunt vormgeven? Volg het congres 'Duurzame inzetbaarheid in de ouderenzorg' op 10 oktober en ga aan de slag met uw eigen duurzame inzetbaarheid. Zodat u langer en met plezier aan de slag kunt blijven!